စာရွက်ပေါ်မှာ နင့်ကိုချစ်ရုံနဲ့တော့
ငါ့ဘဝ မင်ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်လိမ့်မယ်။

မပျံသန်းနိုင်တဲ့ ငှက်လို့ပြောတိုင်း
ပင်ကွင်းငှက်ကို ပြေးမြင်ရင်
နင့်ကို ငါ မခေါ်ချင်ဘူး

ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖတ်ဖို့ရေးတဲ့စာမဟုတ်လို့
ကျောင်းသွားဖော်လေး ဖတ်စေချင်တာ
ငါ့စေတနာပါ ..။

နင့်နှလုံးသားကို ဖုန်းခေါ်ပါ
ပြီးမှ ငါ့ကို စာပြန်ပါ …။

ရည်းစားစာ – တာရာမင်းဝေ

ချစ်သူကိုတောင်
ချစ်တယ်လို့ မပြောရဲတဲ့ကောင်…
ရာစုတစ်ထောင်နေရစ်ခဲ့…
ထိုသို့ဖြင့် စကားမဲ့စေသတည်း

မီးတောက်ရစ်သမ်(တာရာမင်းဝေ)

တကယ်တော့ ကောင်းကင်အထိ မရောက်လိုပါဘူး
အပွင့်စိုစိုတွေနဲ့
လေထဲမှာ လင်းချိုငိုက်တွဲကြည့်ရတာပါ
မီးရှူးမီးပန်းပဲကွယ်
ငါ့ရဲ့ ဂီတက ပူအိုက်ခြောက်သွေ့လွန်းလှပါတယ်။

ရှူး – တာရာမင်းဝေ

မင်းကို တစ်နေ့မှာ အနည်းဆုံးတစ်ခေါက်တော့ သတိရနေမယ့်လူတစ်ယောက် ဟောဒီလောကကြီးထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုပေးပါ။

စိတ်ကောက်ခြင်းသည် ကျန်းမာရေးကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ – မင်းခိုက်စိုးစန်

ကိုယ့်လက်ကို ရဲရဲတွဲ။
သဘာဝလောကကြီးကို သိမြင်။
အနုပညာတွေ ဖန်တီး။
ကြယ်နဲ့ လတို့ရဲ့ အလင်း ဂီတကို နားဆင်။
မှော်ရုံကို တံခါးအသစ်နဲ့ ဖွင့်ဝင်ကြရအောင်။

ကြယ်သီချင်း နဲ့ လမင်းသံစဉ် – တာရာမင်းဝေ

ရင်မှာလွမ်းရင်
မျှော်တိုင်း မြင်လွန်းလို့
လက်ညှိုးညွှန်ရာ
သူဖြစ်ပါစေသား အရှင်ဘုရား။ ။

ပန်းခေတ်ကလမင်း – တာရာမင်းဝေ

သူက
ပန်းပွင့်ကလေးကို နမ်းတယ်။
ငါ …
လူစင်စစ်က ပန်းပွင့်ဖြစ်စေသား … လို့
ကျွန်တော် ဆုတောင်းမိပါတယ်။

ပန်းခေတ်ကလမင်း – တာရာမင်းဝေ